ایران اهورا

منوي اصلي

» صفحه نخست
» پروفايل مدير وبلاگ
» پست الکترونيک
» آرشيو وبلاگ
» عناوين مطالب وبلاگ
تماس با ما

موضوعات مطالب

نرم افزار
اسكريپ
مقالات
اخبار

لينك باكس و بنر

تبلیغات :

اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها

امیدوار کننده ترین آیات قرآن

عکس های زیبا از قرآن کریم

ابوحمزهثمالی از یکی از امامین همامین ، روایت کرده است که : امیرالمومنین ( ع )روزی خطاب به اصحاب خود فرمود : کدامیک از آیات کلام الله مجید نزد شماامیدوار کننده ترین است ؟ بعضی گفتند :

« همانا خداوند مشرک را نمی آمرزد و می آمرزد پایین تر از شرک را برای کسی بخواهد - - - سوره ی نساء ، آیه ی 48 »

حضرت فرمود : نیکو آیه است ، اما امیدوار کننده ترین آیات برای غفران و آمرزش معاصی نیست .

امتياز بدهيد : 1 2 3 4 5 6 | امتياز : 2
موضوع : | بازديد :
برچسب ها : ,
نوشته شده در پنجشنبه 26 آبان 1390 توسط ایمان | لينك ثابت |

رابطه عشق به قرآن با قرب الهی

http://www.ido.ir/myhtml/news/1389/m05/138905312921.jpg

انس ما با مفاهیم اعتباری و اجتماعی که در زندگی اجتماعی به کار می بریمغالبا سبب خطا و اشتباه ما می شود ، سبب می شود که الفاظی که در معارفاسلامی آمده است از معنای حقیقی خود منسلخ شوند و مفهومی اعتباری وقراردادی پیدا کنند . ما آنجا که کلمه " قرب " و نزدیکی را در خارج ازمفاهیم اجتماعی به کار می بریم همان مفهوم حقیقی را اراده می کنیم ، مثلامی گوییم در نزدیکی این کوه چشمه ای است ، یا خود را به نزدیک این کوهرساندم در اینجا مراد ما قرب واقعی است ، یعنی واقعا دوری و نزدیکی فاصلهخود را تا کوه در نظر می گیریم و از کلمه " قرب " منظورمان این است که آنفاصله - که یک امر واقعی است نه قراردادی - کمتر شده است اما وقتی که میگوییم فلان شخص نزد فلان مقام اجتماعی قرب پیدا کرده است و یا می گوییمفلان شخص با فلان خدمت خود به فلان مقام نزد او تقرب حاصل کرد ، در اینجامنظورمان چیست ؟ آیا مقصود این است که فاصله میان آنها کمتر شد ؟ مثلاسابقا در پانصد متری او قرار داشت و اکنون در صد متری اوست ؟ البته نه اگرچنین است پس پیشخدمت در اطاق هر کسی از هر کس دیگر نزد او مقرب تر استمقصودمان این است که خدمتگزار در اثر خدمتش در روحیه مخدوم خود تأثیر کردو او را از خود راضی نمود و حال اینکه قبلا راضی نبود ، یا او را از خودراضی تر کرد و در نتیجه ، از این پس ، مخدوم بیش از گذشته به او عنایتخواهد داشت پس استعمال قرب در اینجا یک استعمال مجازی است نه حقیقی ،واقعا وجود خارجی این شخص در نزدیکی وجود خارجی آن شخص قرار نگرفته است ،بلکه از آن رابطه خاص روحی که از طرف مخدوم نسبت به خادم برقرار شده وآثاری که بر این رابطه روحی مترتب است ، مجازا و تشبیها " قرب " تعبیر شدهاست .

عید سعید فطر

با خـــوردن اگـــــر حال تو جا می آید
خــــــوش باش که ایــام صفا می آید

سرشارِ دعــا بـاش در این شب عیـد
وقتی کــــه صـــدای ربنـــا می آیـــد

رمضان سال 90 هم گذشت و آخرین سفره های ضیافت نور برچیده شد و آخرین سوره ها، دعاها، نیایشها و غزلها در اشتیاق معبود خوانده شد ... اشك بیقرارمان دیگر بار باریدن گرفت و از آن حضور بیكران برای یك مهمانی منور رمضانی دیگر وعده خواست، وعده ای سبز برای احساس ترنم زیبای بهار رمضان سالی دیگر و رخصت حضور در میهمانی و ضیافت پرمعنویتی دیگر ...

اللّهُمَّ أَهْلَ الْکِبْریاءِ وَالْعَظَمةِ
وَ أهْلَ الجُودِ وَالجَبَرُوتِ
وَ أهْلَ العَفْو وَالرَّحْمَةِ
وَ أهْلَ التَقّوىٰ وَالمَغْفِرَة

أسْئَلُکَ بَحَقِّ هذا الْیوَمِ الّذی جَعَلْتَهُ لِلمُسْلِمینَ عیداً وَ لِمُحَمّدٍ صَلّی اللهُ عَلیْه وَ آلِهِ ذُخْراً وَ شَرَفاَ وَ کرَامَتاً وَ مَزیداً، أن تُصَلّی عَلىٰ مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أنْ تُدْخِلنی فی کُلِّ خَیْرٍ أدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّد وَ أنْ تُخْرِجَنی مِنْ کُلِّ سُوءٍ أخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ آل مُحَمَّدٍ، صَلَوٰاتُکَ عَلَیُهِ وَ عَلَیْهِمْ، اللّهُمَّ إنی أسْئَلَکَ خَیرَ مٰا سَئَلَکَ مِنْهُ عِبادُکَ الصّٰالِحُونَ وَاعُوذُ بِکَ مِمّا اسْتَعاذَ عِبادُکَ الْمُخْلِصوُنَ.

سوره نساء کبری و نساء صغری

سوره نساءین به دو سوره از قرآناطلاق می شود که جامع جمیع احکام کلی مربوط به بانوان است. این دو سورهعبارتند از : سوره نساء کبری و سوره طلاق که در منابع روایی با عنوان "نساء صغری" از آن یاد شده است. در نوشتار ذیل خواهیم خواند که این دوسوره، در حقیقت کتاب جامع حقوق زنان را تشکیل می دهد.

خداوند سبحان در آیات متعددی از قرآن كریم به هنگامبیان مسائل و حقوق انسانی، زن را در كنار مرد به طور یكسان مطرح نموده ودر آیات بسیاری نیز به طور خاص به زنان و مسائل و حقوق آنان پرداخته است.پیامبر اكرم(ص) نیز در پرتو وحی الهی به عنوان فرستاده و مجری دستورات وتعالیم خداوند، از این آفریده پروردگار به نحو شایسته تكریم و تجلیل بهعمل آورده تا جایی كه براساس الهام از منبع وحی دو سوره از 114 سوره قرآنرا به نام "نساء" (زنان) نامگذاری كرده است كه یكی در اوایل قرآن ازسوره‏های بزرگ و طولانی و یكی در اواخر قرآن از سوره‏های حزب مفصّل است.

روایاتی چند حاكی از این است كه پیامبر اكرم(ص) برایمتمایز كردن این دو سوره از یكدیگر، اوّلی را سوره " نساء طولی" یعنیطولانی، و دومی را سوره "نساء قصری" یعنی كوتاه نامیده‏اند.

در عین حال برای سهولت، هر دو سوره را "نساء" می‏گفتند.مفسران بزرگی همچون آلوسی، طبرسی، قاسمی در كتاب‏های تفسیری خود در آغازتفسیر سوره طلاق - شصت و پنجمین سوره از قرآن مجید - نام " نساء قصری " رابرای این سوره با استناد به روایات ذكر كرده‏اند.

آیا همه علوم بشری در قرآن وجود دارد؟

قرآن

در این مورد سه دیدگاه عمده وجود دارد که به صورت مختصر بدانها اشاره می‌کنیم و دلایل آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم:

دیدگاه اول: همه علوم بشری در قرآن وجود دارد.
برایاولین بار این اندیشه در کتاب «احیاء العلوم» و «جواهر القرآن» ابو حامدغزالی (م 505 ق) دیده شده است. او سعی کرد که نشان دهد همه علوم رامی‌توان از قرآن استخراج کرد. او می‌نویسد:

«پسعلوم، همه آنها در افعال و صفات خدا داخل است و خداوند در قرآن، افعال ذاتو صفات خود را توضیح می‌دهد و این علوم بی‌نهایت است و در قرآن به اصول وکلیات (مجامع) آنها اشاره شده است».[2]

سپس ابوالفضل المرسی (655ـ570ق) که صاحب کتاب تفسیر است این دیدگاه را به صورت افراطی می‌پذیرد و می‌گوید:

نماز شب و سحر خیزی از منظر قرآن مجید

http://shia.webphoto.ir/photos/resized-sh396343.jpg

نماز شب از منظر قرآن: در تفسیر کشف الاسرار چنین آمده که خدای تعالی در سوره مزمل فرمود: «ای محمد به دوستان ما بگوی چون که خواهید با ما راز و نیاز کنید روی به قبله شرع آرید و قدم در حضرت نماز نهید».

در قرآن کریم ۱۱۲ مرتبه در ۴۵ سوره درباره نماز اوامری آمده است و نیز در ۱۷ آیه آیاتی درباره نماز شب و دعوت بندگان برای برپا داشتن آن آمده است و این همه نشان از اهمیت فراوان خلوت شبانه با معبود محمود دارد.

این آیات عبارتند از: (اسرا ۷۹، فرقان ۶۴، سجده ۱۶و ۱۷، طه۳۰، ص ۳۷ و ۳۸، زمر ۹، ذاریات ۱۷و ۱۸، طور ۴۸، مزمل۲و۳و۴و۶، دهر ۲۵ و ۲۶، فجر۳).

در میان نوافل، «نماز شب‏» جایگاه خاصى دارد و تاكید فراوانى كه‏ در آیات قرآن و احادیث درباره آنست،به مراتب بیش از نمازهاى دیگر مستحب است و به همین جهت، اولیاء خدا بر آن مداومت و مواظبت‏ داشتند و به تهجد و عبادت نیمه شب مى‏پرداختند. تا آنجا كه نماز شب‏ را خداوند، بر بنده محبوبش حضرت محمد (ص) واجب ساخته و چنین فرمان داده بود: